· 

Van 1 naar 2, een tweede zwangerschap

Onder toeziend oog van Teun schrijf ik deze blog. Hij vindt de laptop maar wat interessant, omdat hij weet dat je daarop naar Juf Roos kan kijken en luisteren. Het is dan ook niet altijd makkelijk aan mijn blog te werken. Ik moet de uurtjes pakken wanneer hij slaapt, maar dan moet ik ook het huishouden en de was doen. 's Avonds ben ik zelf ook uitgeteld en heb ik echt geen energie meer. Daarom vandaag een stukje over mijn tweede zwangerschap en de overgang van 1 naar 2 kinderen. Er staat ons nog heel wat te wachten!

 

Er zijn best wat verschillen tussen een eerste en een tweede zwangerschap en het zal ook voor iedereen een beetje anders zijn, omdat iedere zwangerschap op zich weer heel anders is. Toch zie ik ook veel overeenkomsten. Zo ben ik tijdens beide zwangerschappen niet heel misselijk geweest en heb ik ook geen vreemde trek. Voor mij geen augurken met slagroom. 

 

Het grootste verschil is dat de tijd zo snel gaat met Teun om me heen. Voor ik het weet ben ik weer een aantal weken verder en zit ik weer bij de verloskundige. Bij Teun leek het echt allemaal zo lang te duren: de eerste echo en toen de tweede en dan nog een ellenlang stuk tot de 20 weken echo; om niet te spreken over de laatste maanden, wat duurden die toch lang. Het is deze keer ook lang niet zo spannend meer. Het zal allemaal wel goed komen. Natuurlijk ben ik wel heel benieuwd naar onze tweede zoon en hoe hij verschilt van Teun. Ik kan nu in mijn buik al merken dat het een ander karaktertje wordt.

 

Wat betreft 'je rust pakken' heeft een tweede zwangerschap zo zijn voor- maar ook zijn nadelen. Ik ben minder gaan werken na de geboorte van Teun, waardoor ik niet tot aan mijn verlof fulltime aan de bak moest. Aan de andere kant ben ik al moeder wat natuurlijk ook een fulltime baan is, zowel overdag als 's nachts. Ik heb inmiddels verlof en heb de laatste weken minder gewerkt. Wel zijn we veel nachten in de weer geweest (en nog steeds af en toe) met Teun zijn eczeem. Ook zijn de voorweeën is alle hevigheid begonnen. Deze zijn veel sterker dan bij mijn eerste zwangerschap en het is maar goed dat ik door de ervaring van mijn eerste bevalling weet dat het nog geen echte weeën zijn.

 

We hebben al veel spullen in huis, maar er is nog voldoende wat we bij moeten kopen, ook omdat het leeftijdsverschil niet groot is tussen de eerste en de tweede en dan heb je dus veel spullen x2 nodig. Teun kan bijvoorbeeld nog niet zelfstandig lopen of op een meerijplankje op de kinderwagen, dus daar hebben we ook een oplossing voor gezocht. Onze kinderwagen, de Stokke Crusi, kan je weliswaar ombouwen naar een wagen voor twee kinderen, maar dat leek mij niets. Het is ook geen aspect waar we rekening mee hebben gehouden toen we de wagen kochten. Als je ziet hoe krap het onderste zitje (wat je bij kan kopen) is dan weet je gelijk dat dat geen oplossing is. Teun zal dat in ieder geval niet accepteren. Wat doe je dan wel? Opnieuw een kinderwagen kopen die wel geschikt is voor 2 kinderen? Zonde van je eerste wagen en het geld. Mijn schoonmoeder kwam met het idee van een opzetzitje wat vroeger veel gebruikt werd. Dit zitje kan je bovenop de bak van de kinderwagen zetten met de oudste erop. Handig voor kleine stukjes, maar weer iets minder voor langere afstanden.

 

Doordat ik naar dit zitje op zoek was, kwam ik wel een ander zitje tegen wat mijn interesse trok: de BuggyPod. Dit is een zitje wat je aan de zijkant van de kinderwagen vastmaakt als een soort van zijspan. Binnen kan je het inklappen, waardoor het niet al teveel ruimte inneemt. Lijkt mij ideaal, hoe het in de praktijk bevalt moeten we natuurlijk nog even afwachten, maar ik kom hier zeker op terug.

Ook kochten we voor Teun een nieuw ledikant zodat de baby zijn oude over kan nemen. Vanaf het moment dat Teun zijn nieuwe bed zag, was hij dolenthousiast en is hij beter gaan slapen. Geen idee wat het is, maar zijn nieuwe bed vindt hij veel fijner. Verschil is dat het een groter bed is, waar je de zijkant uit kan halen voor als hij ouder is en in eerste instantie ook de middelste twee spijlen zodat hij zelf uit bed kan kruipen. De spijlen er zelf uit halen lukt hem ook al, maar hij klimt er gelukkig nog niet uit. Misschien dat hij het matras ook fijner vindt. In zijn oude bed ligt een AeroSleep matras wat luchtdoorlatend is voor als een baby op zijn buik ligt te slapen. Dit heeft een honingraatstructuur en de afdruk stond vaak in zijn gezicht. In het nieuwe bed ligt een matras van koudschuim met glad hoeslaken.

 

Tot slot de bevalling. Dat blijft natuurlijk erg spannend. Sommige vrouwen noemen het een feestje en zeggen je 'geniet ervan', maar dat voelde voor mij toch wat anders. Ik heb mezelf gezworen nooit meer zwanger te worden, maar een mens vergeet snel. Zeker als je elke dag in de ogen van zo’n prachtig kereltje kijkt. Ik hoop dat het weer een snelle bevalling wordt, al hoeft het ook weer niet veel sneller dan bij de eerste te gaan. Ik wil ook weer graag thuis bevallen en het ziet er naar uit dat dat ook mag. Een groot voordeel dat je lekker je eigen badkamer in de buurt hebt en gelijk je eigen bed in stapt.

 

Ga ik nog dingen anders aanpakken? Nee, niet echt, maar ik ben wel veel relaxter. De baby komt wanneer hij komt en veel angsten die ik de vorige keer nog had, ben ik nu kwijt. Het kan je namelijk echt allemaal niets meer schelen als je eenmaal aan het baren bent. Een cliché maar wel eentje die waar is.

Reactie schrijven

Commentaren: 0